آشکار است که اسلامگرا اعتراض معتبری بر قضاوت تاریخی نسبت به اسلام
ندارد، بهانه هایی که او می آورد از سر لجاجت او با خرد خودش است، اسلامگرا برای
اینکه مسلمان بماند باید پا روی بسیاری از چیزها بگذارد، او باید پا روی انسانیت
خود بگذارد، پا روی تاریخ دین خود بگذارد و از همه بد تر باید پا روی خرد خود، که
مهمترین چیزی است که او دارد بگذارد. تاریخ اسلام بیش از هر ابزار دیگری چهره
اسلام را رسوا میکند و نشان میدهد پیامبر اسلام واقعا چه شخصیتی داشته است و چه
رفتار ددمنشانه و ضد بشری داشته است، ماجرای وحی گرفتن او از چه قرار بوده است و
چگونه مردم را گول میزد.
باید در نظر داشت که دفاع از تاریخ به این معنی نیست که تمامی تاریخ
اسلام مورد تایید خردگرایان و افراد منتقد اسلام است، برای بررسی تاریخ اسلام
روشهایی وجود دارد که مهمترین آنها عبور دادن هر چیز از فیلتر خرد است.
در بررسی تاریخ باید خرد را بالاترین ملاک دانست، مثلا وقتی در
کتابهای شیعه از جعفرجنی صحبت شده است که در روز عاشورا با لشگر اجنه به کمک امام
حسین آمده اند، و یا اینکه امام زمان از ران مادرش بدنیا آمده است و مادرش یک
شاهزاده رومی بوده است و آن همه ماجرای مسخره و قصه نویسی های محدثین شیعه را میخوانیم
باید این اباطیل را به دلیل اینکه از فیلتر عقل عبور نمیکنند بعنوان قصه های
کودکانه و اسطوره های ساخته شده توسط محدثین قالباً ایرانی شیعه نگاه کرد.
همچنین باید تلاش کرد تناقضات را زدود و از میان روایات مختلف
خردمندانه ترین آنها را پذیرفت. هزار و چهارصد سال از حیات محمد پیامبر اسلام
میگذرد، هر سخنی که از او یاد میشود و یا روایتی که از رفتار او گفته میشود باید
مستند به یکی از کتابهایی باشد که حداکثر سه چهار قرن بعد از حیات او نوشته شده
باشند و الا این روایتها و سخنان کاملا بیهوده و بی ارزش خواهند بود. مسئله ای که باقی میماند این است که برخی از افراد سکولار و
منتقد اسلام نیز تاریخ اسلام را به بهانه آنکه در درستی و صحت آن میتوان تا حدود
زیادی شک کرد باطل میدانند و آنرا قابل اتکا نمیدانند، اشکال کار این افراد این
است که توجه نمیکنند اینکه از محمد چه گزارش شده است اهمیت بیشتری از این دارد که
محمد واقعا چه انجام داده است، زیرا این گزارش های تاریخی هستند که ملاک
اسلامگرایان برای شناخت دینشان و همچنین کسانی که به بررسی اسلام میپردازند هستند
و انکار این منابع هیچ کمکی نه به خردگرایی میکند نه خیری را سبب میشود، بلکه
تنها باعث تکرار اعمال وحشتناک محمد خواهد شد زیرا مسلمانان رفتار محمد را کاملا
درست میدانند و مسلمانان راستین همان رفتار ددمنشانه را پیش خواهند گرفت.
